Χαρά μεσ΄τ΄φάτνη τσ΄Βηθλεέμ
χαρά στου κόσμουν ούλου
χαρά τσι μέσ΄του τζιτζιρέ
που βράζουμι τουν πούλου. (1)....
Χαρούμινα τα χειρουβίμ
ανοίγιν τα ΄πουράνια
μι φνίτσια ρουδουφούρνιστα
γιμίσαν τα γκιουλχάνια. (2)
Χριστός γιννιέτι, τσ΄ένα γρούν΄
κάθιτι κλαί του χάλι τ΄,
γιατί του ξέρ΄, για γρουνουπχτή (3),
΄τοιμάζιν του τσιφάλι τ΄.
Του μέγα θάμα διαλαλούν
καμπάνις, καμπανέλια
σφαλίσαν τς΄πόρτις τα σχουλειά
τσ΄έχου χαρές τσι γέλια.
1. Διάνος, γαλοπούλα, 2. Φούρνοι με υποδαπέδια θέρμανση, 3. Πηχτή.
Το ποίημα αυτό το απήγειλλε ένας μαθητής του 7ου Δημοτικού σχολείου, τα Χριστούγεννα του 1955.
