Χαρά μεσ΄τ΄φάτνη τσ΄Βηθλεέμ
χαρά στου κόσμουν ούλου
χαρά τσι μέσ΄του τζιτζιρέ
που βράζουμι τουν πούλου. (1)....
Χαρούμινα τα χειρουβίμ
ανοίγιν τα ΄πουράνια
μι φνίτσια ρουδουφούρνιστα
γιμίσαν τα γκιουλχάνια. (2)
Χριστός γιννιέτι, τσ΄ένα γρούν΄
κάθιτι κλαί του χάλι τ΄,
γιατί του ξέρ΄, για γρουνουπχτή (3),
΄τοιμάζιν του τσιφάλι τ΄.
Του μέγα θάμα διαλαλούν
καμπάνις, καμπανέλια
σφαλίσαν τς΄πόρτις τα σχουλειά
τσ΄έχου χαρές τσι γέλια.
1. Διάνος, γαλοπούλα, 2. Φούρνοι με υποδαπέδια θέρμανση, 3. Πηχτή.
Το ποίημα αυτό το απήγειλλε ένας μαθητής του 7ου Δημοτικού σχολείου, τα Χριστούγεννα του 1955.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου