Κυριακή, 29 Μαΐου 2011

(ΤΟ ΑΓΙΑΣΩΤΙΚΟ ΚΑΡΝΑΒΑΛΙ – ΠΑΝ. ΜΙΧ. ΚΟΥΤΣΚΟΥΔΗΣ) ΠΡΟΣΦΥΓΟΥΛΑ


ΠΡΟΣΦΥΓΟΥΛΑ
Οι δυσκολίες των ξεριζωμένων το 1922 δεν σταματούν στην προσφυγιά και στους διωγμούς. 
Συνεχίζονται και στη μετεγκατάστασή τους στους νέους τόπους.

Εδώ σχολιάζεται η κοινωνική προέλευση (αρχοντογιός και προσφυγούλα) ως κριτήριο επιλογής της

 κοπέλας που Θα παντρευτεί ο νέος. Ο έρωτας όμως είναι τόσο δυνατός που ανατρέπει τους

 ταξικούς φραγμούς που υψώνει η κοινωνία και με τον θάνατο σφραγίζει την αξιοπρέπεια της 
ψυχής.

Αρχοντογιός παντρεύτηκε και πήρε προσφυγούλα.

Η μάνα του σαν τ’ άκουσε, πολύ της κακοφάνη.

Πιάνει δυό φίδια στο βουνό, για ψάρια τηγανίζει.

---Έλα νύφη μου, να φας ψάρια τηγανισμένα.

Και στην πρώτη τη μπουκιά αμέσως φαρμακώθη.

---Δώσ’  μου, ω πεθερά, νερό και καίγετ’ η καρδιά μου.

---Εδώ νερό δε βρίσκεται, ούτε κρασί πουλιέται.

Ο γιός της όταν το’ μαθε, κλαίει κι αναστενάζει.

Και το μαχαίρι βγάζει και την καρδιά του σφάζει.

---Μάνα μ’, σαν έχεις κι άλλο γιό, δώσ’ του αρχοντοπούλα,

Αφού δεν καταδέχτηκες να πάρω προσφυγούλα.

Προσφυγούλα μου, αχ, σε κλαίει η καρδούλα μου.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου