Μια ντιζέζα ήρτι στ'ν Αγιάσου
μέσ' τ' Αυγού του ριστουράν
τσι μαζών' τα Αγιασουτέλια
τσι τ' αφήν' χουρίς παράν....
Πασ' σ' ένα πατάρ' τνη βάλαν
τσι τραγ'δεί του "Μον Αμουρ".
Διάβουλους θα φα του λάδ' μας
τσι θα μας αφήσ' τν αμούρ (1).
Κάτ' γιρόντ' παραστουλιάζιν
για κουμάτ' κριγιάς γλυθμούν
κάθα βράδ' σαν τα κταβέλια
απού πίσου τ'ν ακλουθούν.
Οι γρηγιές θα κάνιν γιούργια (2)
να τνη κάν' π΄έφτου σουργούν΄(3)
Γιατί οι γέρ' αφήν' τα π'στάλια (4)
τσι γυρεύειν του ματζούν΄.
Φόνου είμ΄άξια να πήσου
είπι τσι τ΄Αθανασούλ΄,
γω να λιώμι στου λιουλόγου (5)
τσι άλλ' να φα τ' γέρ΄του μαξούλ'. (6).
1. Λιοζούμι, 2. Επίθεση, 3. Εξορία, 4. Πολύ ώριμα σύκα, 5. Μάζεμα ελιών, 6. Σοδειά
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου